Saturday, March 14, 2009

ರೋಸೆವಿಲೆನಲ್ಲಿ ಉಪಾಕರ್ಮ...

ರೋಸೆವಿಲೆನಲ್ಲಿ ಉಪಾಕರ್ಮ...
ಅಲಾರಂ ಗಡಿಯಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಎದ್ದು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಮಟೊವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಡೆಗೂ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಮಟ್ಟಿ ಮಲಗಿ ಕೊಂಡೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಗಲೇ ಫೋನ್ ರಿಂಗ್ ಆಗೋಕೆ ಶುರು ಆಯಿತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫:೩೦ಕ್ಕೆ ಏಳಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಹೋಟೆಲ್ ನವರಿಗೆ ಎಬ್ಬಿಸೋಕೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಅಂತು ಕಡೆಗೆ ಎದ್ದು ಕೂತೆ.
ಯಾಕೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದೆ? ಮುಂದೇನು? ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ, ಇವತ್ತು ಋಗ್ವೇದ ಉಪಾಕರ್ಮ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಹೇಳಿದ್ರು ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಮಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಒರೆಗೆ ಉಪಾಕರ್ಮ ಇರುತ್ತೆ. ನೀನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಜನಿವಾರ ಬದಲಾಯಿಸು ಅಂತ.
ಅಂತು ಎದ್ದಿದ್ದಾಯಿತು, ಇನ್ನು ಶುಭ್ರವಾಗಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಲೆಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋದು ವಾಡಿಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದಆಗಬೇಕು... ಶಾಂಪೂ ನಲ್ಲಿ ಮಡಿ ಆಗಿ ಮಡಿ ಪಂಚೆ ಉಟ್ಟು ರೆಡಿ ಆದೆ.
ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೋ.. ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟಿಗೇಲಿ ಮರದ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಜನಿವಾರ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ. ಮರದ ಡಬ್ಬ ತೆಗೆದೆ... ಮರದ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನು? ಯಶೋದೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚ ಕಂಡ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಅರ್ಧ ವಸ್ತು ಗಳು ಅದರಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಬಾಚಣಿಗೆ, ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ, ನಿವಿಯ ಪೌಡರ್ ಇತ್ಯಾದಿ.... ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಡಗಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಡಬ್ಬದ ಒಂದು ಮೂಲೇಲಿ ಜನಿವಾರ ಕೂತಿತ್ತು. ಜನಿವಾರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಉಪಾಕರ್ಮ ಮಾಡಿಸೋ ಪುಸ್ತಕಾನು ರೆಡಿ ಇತ್ತು.
ನಾನು ಉಪಕರ್ಮಕ್ಕೆ ರೆಡಿ ಆದೆ. ಸಂದ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡೋದು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಉಪಕರ್ಮನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನ್ನ ನೋಡಿದೆ. ನಾನಂತೂ ಅವನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ನಾನು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಕೂರಲೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ... ಅಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದ್ರು "ಪಂಚ ಪಾತ್ರೆ" ,"ಉದ್ದರಣೆ", ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಗಾಜಿನ ಲೋಟ, ಎರಡು ಚಮಚ, ಒಂದು ಪಿಂಗಾಣಿ ಪಾತ್ರೆ ರೆಡಿ ಮಾಡಿದೆ. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಕೂರೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ.. ಕಾರ್ಪೆಟ್ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಏನು ಮಾಡಲಿ, ಚಾಪೆ ಬೇರೆ ತಂದಿಲ್ಲ... ಕಡೆಗೆ ಮನೆ ಇಂದ ತಂದಿದ್ದ ಒಂದು ಟವೆಲ್ ನ ಹಾಕಿ ಕೊಂದು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಕೂತು ಕೊಂಡೆ.
ಸಂದ್ಯಾವಂದನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಿತೃಶ್ರಿ ಯವರು ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರೂ ಹಾಳೆಗಳನ್ನ ಮದಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲ ರೆಡಿ ಆಯಿತು. ಮೂಗು ಹಿಡಿದು ಮಂತ್ರ ಹೇಳೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.
ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿತ್ತು. .........................ಸಂವತ್ಸರೇ........... ಆಯಿನೆ........ ಋತು...........ಮಾಸೆ... ಇತ್ಯಾದಿ......
ಮತ್ತೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡ್ದೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ಇನ್ನು $ ೧೦ ದೂರವಾಣಿ ಕಾರ್ಡ್ ತೊಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರು ಕಾರ್ಡ್ ಬಳಸಿ ತುಮಕೂರಿಗೆ ಲೈನ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಹೋಟೆಲ್ ದೂರವಾಣಿ ಇಂದ ಮಾಡೋಣ ಅಂದು ಕೊಂಡರೆ ಅವರು ಕೊಡೊ ಬಿಲ್ ನ ೪೬ ರಿಂದ ಗುಣಿಸಿದರೆ ಭಯ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಂತು ಭಾರತಿ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದ್ಲು. ಅವಳಿಗೆ ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಅಲ್ಲದೆ ಅವಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಲೈನ್ ಬೇಗ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಭಾರತಿ ಮನೇಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ಲು. ಅವರತ್ತೆ ಫೋನ್ ತೊಗೊಂಡ್ರು. ಯಾಕೋ ಅವರನ್ನ ಕೇಳೋಕೆ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಫೋನ್ ಇತ್ತೇ. ಅವರ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅವರ ಮಾವ ಫೋನ್ ತೊಗೊಂಡ್ರು. ಕಷ್ಟ ತೋಡಿ ಕೊಂಡೆ. ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಉಪಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೂತೆ.
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಧಡೂತಿ ಹೆಂಗಸು ಕದ ತೆಗೆದು, ಧಡಾರನೆ ಒಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದಳು. ಬೇರೆ ದೇಶ, ಮೊದಲನೇ ದಿನ.. ಒಳ್ಳೆ ಕರ್ಮ ಅಂದು ಕೊಂಡೆ... ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.. ನನ್ನ "ಪಂಚ ಪಾತ್ರೆ", "ಉದ್ದರಣೆ " ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದು ಕೊಂದು ಹೋಗಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯೋ ಮೆಶಿನ್ ಗೆ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಲು. ನನ್ನ ಮಡಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಯಿತು. ರೂಮ್ ಹೊರಗೆ " ದೋ ನಾಟ್ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್" ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅವಳು ಹೋದ ನಂತರ ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳೆದು... "ಪಂಚ ಪಾತ್ರೆ", "ಒದ್ದರಣೆ" ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಕೊಂದು... ನನ್ನ ಉಪಾಕರ್ಮ ಮುಗಿಸಿದೆ....
೮ ಗಂಟೆಗೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಇತ್ತು. ರೋಸೆವಿಲ್ಲೇ ಇಂದ ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ಗೆ ಹೊರಡೋ ರೈಲು ೮ ಕ್ಕೆ ಇತ್ತು. ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹಿಡಿದು ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ ತಲುಪಿದೆ. ಮೊದಲೇ ಟಿಕೆಟ್ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ರೈಲು ಸಿಕ್ಕಿತು....
ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ಸ್ಟೇಷನ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ "ರೋವಿನ್" ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದ.......
ಇದು ನಡೆದದ್ದು ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಒಂದರಲ್ಲಿ... ನನ್ನ ಮೊದಲ ಅಮೇರಿಕ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ.... ಪ್ರತಿ ಉಪಾಕರ್ಮಕ್ಕು ಇದು ಒಂದು ನೆನಪು...:)
ಚಿ.ಸ.ನ.

No comments:

ಸಾರ್ಥ ಕ'ಥೆ'ಯ ಭಾವ (ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಸಾರ್ಥ ಕಾದಂಬರಿಯ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ ನೋಟ )

ಸಾರ್ಥ ಕ ' ಥೆ ' ಯ ಭಾವ ಸಾರ್ಥ ಎಂಬುದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಪದ್ಧತಿ . ಎಂಟನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆನೆ , ಕುದುರೆ , ಹೇಸರಗತ್ತೆ ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಗಾಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ...